Θεατρικό
Η Αρχή
Α’ έπος
Το θεατρικό που ακολουθεί, έχει να κάνει με το βιβλίο του ΦΖΜ “Φανίστικη Μυθολογία“, γιατί σε μία μυθολογία για παιδιά και για ενήλικες, υπάρχουν δεκάδες χαρακτήρες. Με χιουμοριστικό τρόπο, το θεατρικό αυτό παρουσιάζει την κοσμογωνία της Φανίστικης Μυθολογίας:
Αφηγητής (ΑΑΦΖΜ): Γεια σας. Χαίρομαι που σας βλέπω! Όμως, κάτι δεν πήγε καλά… Ο αδερφός μου, ο ΦΖΜ ή αλλιώς Φάνης Ζόμπι Μούμια, αποκάλυψε την αλήθεια για ‘μένα. Πως το όνομά μου είναι ΑΑΦΖΜ. Δηλαδή Αθανασία Αδερφή Φάνη Ζόμπι Μούμια. Τόλμησα να τον αμφισβητήσω, και με τιμώρησε. Τί μου έκανε; Μ’ έβαλε μες την έρημο, κάτω απ’ τον ήλιο, αθάνατη, να περπατώ για 100 χρόνια, χωρίς νερό, χωρίς φαΐ. Τώρα θα πείτε… Ποιος είναι αυτός ο ΦΖΜ;
Κλείνει η κουρτίνα.
ΦΖΜ: Γεια σας και από εμένα. Μάλλον ξέρετε ποιος είμαι… Η Μυθολογία για την οποία θα μιλήσουμε, είναι τεράστια. Σήμερα, θα δούμε την αρχή της.
Κλείνει η κουρτίνα.
Ένας άντρας, που έχει μπροστά του μία κούτα. Δίπλα, δύο καπέλα, και ένα κουτί διάφανο, με άμμο.
Εφιαλοβγάλτης: Οσμακριοτελαρικοντάριους! Τί; Πώς δεν ανοίγει; Τα πήρα όλα! Όλα!
<< Μπάμ! >>
Εφιαλοβγάλτης: Επιτέλους!
ΑΑΦΖΜ: Το κουτί άνοιξε. Πώς καταλήξαμε όμως εδώ; Μήπως να πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή;
Κλείνει η κουρτίνα. Όλοι φεύγουν απ’ τη σκηνή, και όταν ξανανοίγει…
Νυξ: Πού είμαι; Τί γίνεται εδώ πέρα; Είναι όλα… Τόσο άδεια…
Κάποιος, κάθεται με γυρισμένη την πλάτη.
Νυξ: Ναι; Μ’ ακούς; Ποιος είναι εκεί;
Ο άντρας γυρίζει.
ΛΔΔ: Χέρε, Νυξ.
Νυξ: Πώς ξέρεις το όνομά μου;
ΛΔΔ: Τα ξέρω όλα. Πάντως κρίμα…
Νυξ: Κρίμα γιατί;
ΛΔΔ: Ασμακριοτελαροσμάκο! Χα, χα…
Η Νυξ, κοιτάζει έντρομη. Σκύβει πάνω από το χέρι της.
Νυξ: Δεν μπορεί! Δεν μπορείς! Πώς να με σκοτώσεις; Είμαι αθάνατη! Γίνομαι πέτρα! Πόσο ισχυρός είσαι; Τί θες; Ποιος είσαι;
ΛΔΔ: Είμαι ο Λευτέρης. Λευτέρης για εμένα, Θάνατος για εσένα!
Νυξ: Και;… Τί θες να κάνεις; Είναι το τελευταίο πράγμα που θέλω να ξέρω.
ΛΔΔ: Αυτό το μέρος, θα ονομαστεί Ελληνική Μυθολογία… Μα εγώ δε θα κυβερνήσω εδώ… Αντίο, Νυξ!
Η Νυξ, μένει ακίνητη.
Φυξ: Λευτέρη…
ΛΔΔ: Ποιος… Ποιος είσαι;
Μπροστά του, εμφανίζεται ο Φυξ.
ΑΑΦΖΜ: Βλέπετε, ο Φυξ φοβόταν. Δεν ήθελε να πάει ενάντια στον ΛΔΔ, και έτσι αποφάσισε να πάει με τα νερά του στην αρχή, και ύστερα να προδώσει τον ΛΔΔ.
Γονατίζει ο Φυξ.
Φυξ: Στις υπηρεσίες σου, άρχοντά μου.
ΛΔΔ: Ξέρεις, πότε να τα παρατάς. Ή μάλλον, πότε να μην ξεκινάς καν τη μάχη. Μπράβο… Τώρα, ήρθε η ώρα… Οσμικρίοντο… Άλκοσμο… Άμσικο!
Φυξ: Γιατί ταρακουνιούνται όλα; Τί γίνεται; Τί είναι αυτή η μαύρη πύλη;
Κλείνει η κουρτίνα.
Ο ΛΔΔ και ο Φυξ, πέφτουν στο πάτωμα.
Φυξ: Πού ήμαστε, Λευτέρη;
ΛΔΔ: Από ‘δω και στο εξής, δε με λένε Λευτέρη, αλλά Λευτέρη Δεινόσαυρο Δράκο, ΛΔΔ. Είμαι το ισχυρότερο ον της Ολότητας!
Φυξ: Της ποιας;
ΛΔΔ: Αυτή τη στιγμή, είμαστε σε ένα μέρος, όπου έρχονται μόνο οι κυρίαρχοι. Εγώ δηλαδή. Από εδώ, θα μπορεί ο καθένας να ταξιδεύει σε όποια διάσταση θέλει!
Φυξ: Σε όποια τί;
ΛΔΔ: Ακολούθαμε. Βλέπεις αυτή την τρύπα που μόλις άνοιξα;
Φυξ: Ναι.
ΛΔΔ: Θα μπούμε μέσα.
Μπαίνουν.
Φυξ: Πού είμαστε;
ΛΔΔ: Βλέπεις αυτή τη γυναίκα εκεί;
Φυξ: Ναι. Η Νυξ δεν είναι;
ΛΔΔ: Ακριβώς. Το Χάος, το απόλυτο τίποτα, την έκανε όπως ήταν πριν. Είναι όμως εγκλωβισμένη. Δεν μπορεί να δει τίποτα πιο πέρα, από ό,τι είναι στη δική της διάσταση. Διαστάσεις, είναι οι χρόνοι, οι τόποι. Πώς, σε άλλες διαστάσεις ο Άγιος Βασίλης είναι παχύς, ενώ σε άλλες όχι; Πώς σε άλλες διαστάσεις, ζουν δεινόσαυροι, ενώ σε άλλες όχι;
Φυξ: Διαστάσεις…
ΛΔΔ: Πάμε πίσω στην Ολότητα, και ας ταξιδέψουμε, στον χρόνο. Τί θα γινόταν, αν έμενα στην Ελληνική Μυθολογία; Να τί: Ο θεός του φωτός, θα με σκότωνε. Βέβαια, τώρα πλέον αυτός δεν υπάρχει. Εσύ, πώς έφτασες εδώ;
Φυξ: Εγώ δημιούργησα την έκρηξη. Δεν είμαι ο θεός του φωτός, είμαι όμως των εκρήξεων…
ΛΔΔ: Πολύ καλά…
Φεύγει.
Φυξ: Εγώ, ο θεός του φωτός και των εκρήξεων, όντως θα τον σκοτώσω! Θα πληρώσει για ό,τι έκανε! Και… Έχω ένα σχέδιο…
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΠΡΩΤΟ 5’
Ο ΛΔΔ, δημιουργεί μία διάσταση:
ΛΔΔ: Αυτή η διάσταση, θα είναι πολύ καλή…
Ο Φυξ, είναι από πίσω του, και κάνει ένα ξόρκι.
ΛΔΔ: Α!
Πέφτει πίσω ο ΛΔΔ.
ΛΔΔ: Τίποτα δεν έγινε, όλα είναι εντάξει… Ας αφήσω αυτή τη διάσταση όμως…
Ο ΛΔΔ, φεύγει. Τρεις φιγούρες με μαύρη κουκούλα, μπαίνουν μέσα.
Σκιά η Κια: Να τος…
Θανάτωση: Αυτός, τη σκότωσε τη Νυξ! Ζει και χαίρεται την εξουσία…
Άστερα: Όχι για πολύ όμως…
Όλες μαζί: Χα, χα, χα!
Κλείνει η κουρτίνα.
Πάσιφικ Άιρλιν: Γεια σε όλους σας. Ξέρετε ποιος είμαι εγώ; Να φανταστώ πως όχι. Είμαι ο Πάσιφικ Άιρλιν. Απεσταλμένος του ΦΖΜ από το μέλλον. Ήρθα, για να…
ΦΖΜ: Ναι, ναι, εντάξει. Ακούστε εμένα τώρα:
Όλα όσα θα δείτε, είναι γραμμένα στο βιβλίο Φανίστικη Μυθολογία. Αυτά που βλέπετε, έχουν γίνει. Βλέπετε μόνο, μία αναπαράσταση των γεγονότων. Έστειλα εδώ λοιπόν, τον Πάσιφικ Άιρλιν, ώστε να βεβαιωθεί, πως όλα θα πάνε όπως έπρεπε.
Πάσιφικ Άιρλιν: Καλά, δεν είναι και κάτι τόσο δύσκολο, αν δεν πειράξω τίποτα, όλα θα είναι εντάξει… Σωστά;
Ο ΦΖΜ γυρνά την πλάτη, και φεύγει.
Πάσιφικ Άιρλιν: Σωστά;… Σωστά;… Εσείς τί λέτε; Είναι μήπως παγίδα;
Κλείνει η κουρτίνα.
ΑΑΦΖΜ: Δεν περάσαν μόλις δύο ώρες, όταν…
Πάσιφικ Άιρλιν ( λαχανιασμένος ): Παιδιά… Κάτι… Πήγε στραβά… Και αν δε το ‘χει μάθει ο… ΦΖΜ… Είμαι τυχερός, πρέπει να το διορθώσω…
ΑΑΦΖΜ: Τί βλακεία έκανες πάλι;
Πάσιφικ Άιρλιν: Ποιος μίλησε; Ποια είσαι;
ΑΑΦΖΜ: Δε με αναγνωρίζεις;
Πάσιφικ Άιρλιν: ΑΑΦΖΜ;
ΑΑΦΖΜ: Πες.
Πάσιφικ Άιρλιν: Ο ΛΔΔ… Δεν έφτιαξε τους Φανόμοιρους.
ΑΑΦΖΜ: Πώς;! Μην το ξαναπείς, ικανό σε έχω! Οι Φανομοίρες;
Πάσιφικ Άιρλιν: Να τους εξηγήσω, γιατί δεν καταλαβαίνουν τίποτα…
ΑΑΦΖΜ: Για πες…
Πάσιφικ Άιρλιν: Οι.. Αυτές, φτιάχτηκαν απ’ το αυτό, και το αυτό… Τώρα πρέπει να φτιαχτεί το… αυτό, για να γίνει…
ΑΑΦΖΜ: Αυτό.
Πάσιφικ Άρλιν: Ακριβώς αυτό!
ΑΑΦΖΜ: Πω, πω… Σα να το βλέπω μπροστά μου!
Πάσιφικ Άρλιν: Είδες; Δεν έχουμε όμως χρόνο για κοπλιμέντα!
ΑΑΦΖΜ: Μετριοφροσύνες… Οι Φανομοίρες λοιπόν, ήταν τα τρία πλάσματα με τις κουκούλες, που είδατε. Η Άστερα, η Σκιά η Κια και η Θανάτωση. Ο ΛΔΔ, έφτιαξε άλλα τρία όντα, τους Φανόμοιρους, τους: Άστερο, Σκίο και Θανάτωσο, για να τον προστατέψουν. Ύστερα όμως, οι Φανομοίρες τους πήραν με το μέρος τους, και αν δεν τους έχουμε, η νίκη είναι…
Πάσιφικ Άιρλιν: Μακριά.
ΑΑΦΖΜ: Είσαι αξιοθρήνητος! Τώρα να σε δω κάβουρα…
Πάσιφικ Άιρλιν: Τί κάβουρα; Μοσχάρι δε λες καλύτερα;
ΑΑΦΖΜ: Γιατί μοσχάρι;
Πάσιφικ Άιρλιν: Γιατί θα με κάνει κιμά! ( Κλέει )
Κλείνει η κουρτίνα.
ΦΖΜ: Ώστε έτσι, ε Πάσιφικ;…
Κλείνει η κουρτίνα.
Πάσιφικ Άιρλιν: Λοιπόν, τί κάνουμε τώρα;
ΑΑΦΖΜ: Λοιπόν, μπορώ να εμφανίσω όλους τους Φανόμοιρους, και ούτε γάτα ούτε ζημιά…
Πάσιφικ Άιρλιν: Και;
ΑΑΦΖΜ: Εγώ είμαι εδώ, ώστε να σε βοηθάω να προχωράς… Την έβαψες. Πες αντίο, ο ΦΖΜ τα ξέρει όλα.
Πάσιφικ Άιρλιν: Πού αλλού τέτοια υποστήριξη; Λοιπόν το αποφάσισα… Θα πάω να βρω τον ΛΔΔ!
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ 5’
Πάσιφικ Άιρλιν: ΛΔΔ! ΛΔΔ!
ΛΔΔ: Ποιος είσαι;
Πάσιφικ Άιρλιν: Έτσι κι αλλιώς, ο ΦΖΜ θα τα φτιάξει όλα, οπότε, μη δεις αυτό το όραμα! Όχι, απλώς φτιάξε τους Φανόμοιρους.
ΛΔΔ: Ποιους; Λοιπόν, δεν ξέρω ποιος είσαι, ξέρω απλώς πως κάποιο παιχνίδι παίζει το μυαλό μου, χρειάζομαι ξεκούραση, γι’ αυτό και έφτιαξα τον…
Πάσιφικ Άιρλιν: Ιάσονα;
ΛΔΔ: Ακριβώς! Πώς το ξέρεις;
Πάσιφικ Άιρλιν: Έρχομαι από το μέλλον.
ΛΔΔ: Τί απέγινα;
Πάσιφικ Άιρλιν: Πέθανες.
ΛΔΔ: Ωωω…
Πάσιφικ Άιρλιν: Άκου, όλα θα εξηγηθούν, απλώς…
Μοργκανάνα: Γεια σου, Πάσιφικ Άιρλιν…
Πάσιφικ Άιρλιν: Μοργκανάνα;…
Μοργκανάνα: Ακριβώς…
Πάσιφικ Άιρλιν: Πώς ήρθες εδώ;
Μοργκανάνα: Το θέμα είναι γιατί ήρθα εδώ. Όχι πώς. Ήρθα για να σας προειδοποιήσω, ο χρόνος διαταρράζεται, πρέπει όλοι να φυλαχτείτε, κινδυνεύετε!
Πάσιφικ Άιρλιν: Μα… Ο Χρόνος δε διαταρράζεται στην Ολότητα!
Μοργκανάνα: Δεν είστε στην Ολότητα, έρχεται ο Εφιαλοβγάλτης, θα σκοτώσει τον ΛΔΔ, τίποτα δε θα πάει όπως πρέπει να πάει!
ΛΔΔ: Μόνο εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα;
Πάσιφικ Άιρλιν και Μοργκανάνα: Σταμάτα!
Εφιαλοβγάλτης: Γεια σας… Καλωσόρισα και τα λοιπά, τώρα πείτε “αντίο”!
ΛΔΔ: Ποιος είναι αυτός;…
ΦΖΜ: Φτάνει! Ως εδώ! Ο Χρόνος, είναι ανίκητος! Θα έρθει η ώρα που όλοι σας θα μπορέσετε να κάνετε αυτό που είναι να κάνετε. Μέσα σε αυτό το βιβλίο. Ο Χρόνος, θα εξελιχθεί καλά, σωστά. Λοιπόν…
ΝΤΡΙΝ ΝΤΡΙΝ ΝΤΡΙΝ!
Κλείνει η κουρτίνα.
( Με κλειστή την κουρτίνα ) ΦΖΜ: Μερικοί μύθοι έχουν εξαφανιστεί, και μένουν μόνο τα όνειρα των μικρών παιδιών να μας τους θυμίζουν. Αυτός που είδατε σήμερα, είναι μύθος. Διότι τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έγινε. Διότι, δεν έγινε μπέρδεμα, όλα εξελίχθηκαν σωστά, ο καθένας έκανε αυτό που προοριζόταν να κάνει, και κανείς δεν έκανε ταξίδι πίσω, στον χρόνο. Δεν έχω δίκιο;
ΑΑΦΖΜ: Ναι. Αυτά που έγιναν μπορεί να ήταν κάπως μπερδευτικά, αλλά…
ΝΤΡΙΝ ΝΤΡΙΝ ΝΤΡΙΝ!
Ανοίγει η κουρτίνα.
Γιάννης: Ωχ! Τί όνειρο και τούτο! Φαινόταν τόσο… Αληθινό! Σίγουρα, το πιο παράξενο όνειρο, που έχω δει ποτέ…
Μαμά: Γιάννη, έλα, σου αγόρασα ένα βιβλίο!
Γιάννης: Έρχομαι! Τί θέμα έχει;
Μαμά: Μία Μυθολογία… Πώς τη λέει;… Φανίστικη… Συγγραφέας;… ΦΖΜ;…
ΦΖΜ: Ελπίζω να το απολαύσεις…
ΤΕΛΟΣ
