Συνέντευξη
Ιάσονας
Α’ έπος
Στο σημερινό άρθρο, θα δούμε ένα υποθετικό σενάριο, σε μία υποθετική διάσταση: τί θα γινόταν, αν παίρναμε συνέντευξη από τον Ιάσονα, τον χαρακτήρα του βιβλίου του εντκάχρονου ΦΖΜ “Φανίστικη Μυθολογία“;
Πριν ξεκινήσουμε όμως, ας δούμε ποιος είναι αυτός:
“Ο Ιάσονας, ήταν θεότητα και χαρακτήρας του βιβλίου του ΦΖΜ, ” Φανίστικη Μυθολογία “. Γιατί σε μία μυθολογία για παιδιά και για ενήλικες, υπάρχουν δεκάδες χαρακτήρες.
Ο Ιάσονας, κατά τη Φανίστικη Μυθολογία, ήταν ο θεός των ονείρων, και δημιούργημα του ΛΔΔ. Όπως ίσως είδατε και στο άρθρο λεξικού ” Ολότητα ( και Διαστάσεις ) “, είχε πρόσβαση στην Ολότητα, καθώς και σε όλες τις διαστάσεις. Βέβαια, δεν είναι σαν τους κοινούς θεούς των ονείρων, όπως ίσως τους φαντάζεστε. Όχι. Δεν πήγαινε πάνω από κάθε θνητό και θεό, σε όλες τις διαστάσεις για να τους κοιμίζει, με το να τους ρίχνει μαγική σκόνη στα μάτια, και με το να διαλέγει τα όνειρα του καθενός. Πρόσβαση στις διαστάσεις είχε καλού κακού, αφού η δουλειά του είναι η εξείς:
Σκεφτόταν σοφά, βάσει με το τί θα μπορούσε να δει ο καθένας. Έφτιαχνε τους εφιάλτες έτσι, ώστε να μπορούν να σε προστατέψουν στην πραγματικότητα. Κάθε φορά όμως, που τύχαινε και θυμόταν τον τρόπο με τον οποίο γεννήθηκε, δηλαδή πως γεννήθηκε μόνον για να βοηθήσει κάποιον να πετύχει τους σκοπούς του, και να ξεφορτωθεί τέσσερεις θεότητες που βρήκε μπροστά του, δημιουργούσε εφιάλτες, που λένε πως γι’ αυτόν τον λόγο ( για τον θυμό του ), είχαν να κάνουν με αληθινά και όχι ψεύτικα γεγονότα. Βέβαια, αυτό δεν πάει ενάντια στην επιστήμη, αφού ο Ιάσονας, ψάχνει μέσα στις αναμνήσεις, και όταν διαλέγει αυτές που θα σβήσει, γίνεται το γνωστό, αυτό που λέει η επιστήμη.
Πάντοτε όμως, μία ύπαρξη, ένα ον, του χαλούσε τα σχέδια, όσον αφορά τη διάσταση της Φανίστικης Μυθολογίας. Η Ονειροπαγίδα λοιπόν ( Βλέπε σχετικό άρθρο ), πάντοτε είχε ανοιχτούς λογαριασμούς με τον Ιάσων.
Ο Ιάσονας, ήταν πιστός στον ΛΔΔ, πίστεψε όμως πως είναι πιο έξυπνος από τις Φανομοίρες, και πως θα μπορούσε να τις ξεγελάσει. Τελικά όμως έγινε το αντίθετο και… Ο Ιάσονας, έβγαλε δύο προφητείες, που ίσως δεν παρατηρήσατε… Η μία έλεγε πως δε θα τιμωρούσαν αυτοί τον ΛΔΔ ( Γράψτε μου στα σχόλια ποιον εννοούσε, αν έχετε διαβάσει το βιβλίο) και η άλλη έλεγε για εννέα θεότητες, που θα βρίσκονταν σε διχόνοια… Ποιες εννοούσε;”
Δ.=Δημοσιογρ΄φος Ι.=Ιάσονας
______
Δ. Καλωσορίσατε κύριε Ιάσονα. Είναι μεγάλη μας χαρά να σας έχουμε εδώ. Είστε έτοιμος ν’ απαντήσετε σε κάθε ερώτηση που σας κάνουμε;
Ι. Όχι, θνητέ. Να μετράς να λόγια σου. Αλλιώς θα στο ανταποδώσω… Στον ύπνο σου!
Δ. [Ξεροκαταπίνει] Ναι… Εννοείται… Εξ’ άλλου, ας μην ξεχνάμε και πως είστε ο παντοδύναμος θεός των ονείρων…
Ι. Μην κολακεύεις, αφελή θνητέ…
Δ. Πείτε μας για τότε που ξεγελάσατε τις Φανομοίρες, και…
Ι. Πώς τολμάς!;;! Ανόητε, αφελή, κόλακα, αγενή, θρασύδειλε, βλάκα, και όλα τα παρεμφερή! Τολμάς να μιλάς για κάτι του οποίου γνωρίζεις την κατάληξη, και γνωρίζεις τό τί έπαθα;
Δ. Όχι! Δεν καταλάβατε! Δεν έχω διαβάσαι τη Φανίστικη Μυθολογία! Αποτύχατε;
Ι. Συνεχίζεις; Εγώ φταίω που ήρθα εδώ!
Δ. Όχι! Όχι! Οι αναγνώστες και οι τηλεθεατές πεθαίνουν να μας πείτε κι άλλα!
Ι. Ε, αν είναι έτσι… Ας πεθάνουν!
Δ. Πείτε μας για… Τη γυναίκα σας!
Ι. Τί;… Τί είπες μικρό ανθρωπάκι; Εγώ ήρθα εδώ με όλη την καλή μου διάθεση! Κι εσύ…
Δ. Θα μας πείτε;
Ι. Μιλάς για την Αλονίκη;
Δ. Και το μοναδικό σας παιδί, την Ονειρπαγίδα…
Ι. Και πώς το ξέρεις, αφού δεν έχεις διαβάσει το βιβλίο;
Δ. Εεεε…
__________
Μετά από ένα ξόρκι του Ιάσονα, αφού ο δημοσιογράφος κοιμήθηκε, χάθηκε για πάντα (ο δημοσιογράφος)…
Γρλαψτε μου στα σχόλια από ποιον θέλετε να πάρω συνέντευξη, και τί ερωτήσεις να του κάνω!
