Ιστορία
Ο προδότης
Α’ έπος
Η ακόλουθη ιστορία, είναι απόκομμα του βιβλίου του εντεκάχρονου ΦΖΜ “Φανίστικη Μυθολογία“, γιατί σε μία μυθολογία για παιδιά και για ενήλικες, υπάρχουν δεκάδες χαρακτήρες.
Η ιστορία, είναι η εξής:
Υπήρχαν εκείνο τον καιρό δύο κλέφτες. Πασίγνωστοι. Τους ήξεραν όλοι και φημίζονταν για την εξυπνάδα τους και τη στρατηγική τους. Ήταν ένας άντρας και μία γυναίκα.
Ο Άντρας ήταν ο αρχηγός και στην ομάδα τους είχαν ένα ντρόουν. Είχαν και ένα αμάξι που διέθετε εκρηκτικά και ό,τι άλλο ήθελαν. Συνεργάζονταν απόλυτα και μπορούσαν να κάνουν σπουδαία πράγματα μαζί. Μόνο δύο φορές κατάφερε η αστυνομία να τους πιάσει. Ή μάλλον, τον έναν από τους δύο.
Την πρώτη, έπιασαν τον άντρα, ο οποίος πιάστηκε επίτηδες. Έκρυβαν κοντά στα μπουντρούμια κάτι διαμάντια, και πιάστηκε επίτηδες, ώστε να τα κλέψει. Δεν το ήξερε αυτό όμως η συνάδελφός του, και όταν πήγε να τον σώσει, στην προσπάθεια της αστυνομίας να την πιάσουν, αυτός δραπέτευσε. Πήρε τα διαμάντια και το έσκασε. Δεν άργησε όμως η στιγμή που γύρισε, και την έσωσε στο πι και φι.
Η αστυνομία, είχε έναν ικανότατο αρχηγό που δεν τον είχε δει ποτέ κανείς. Ήξερε πάντα τις κινήσεις των κλεφτών, και έστελνε άντρες να τους πιάσουν. Χωρίς αυτόν, δεν θα είχαν πιάσει ποτέ, ούτε έναν κλέφτη. Κρύβεται όμως και εδώ, μία σκοτεινή ιστορία…
Είχαν πιάσει την γυναίκα κλέφτη και δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τίποτα με τον αρχηγό τους. Είχε μία δουλειά από τότε που έπιασαν τον άντρα κλέφτη.
Ο άντρας κλέφτης ήταν από τους εξυπνότερους ανθρώπους επάνω στη γη. Δεν μπορούσε κανείς να τον ξεγελάσει. Πώς τον “ξεγέλασε” ο αρχηγός της αστυνομίας; Πώς ήξερε πάντα τις κινήσεις του;
Ναι, δεν ξέρω εάν το σκεφτήκατε, μα δεν διαφέρουν πολύ. Έπρεπε η αστυνομία να σταματήσει να τους ενοχλεί. Όσοι άντρες και αν πέθαιναν εκεί η αστυνομία έστελνε κι άλλους. Ο αρχηγός τους δεν είχε το παραμικρο σχέδιο.
Τόσο έξυπνος, και έκανε επιθέσεις χωρίς να έχει σχέδια; Παράξενο δεν είναι; Αυτό σκέφτηκε και ένας αστυνόμος και τον ρώτησε. Έτσι, ο αρχηγός, κάλεσε το αστυνόμο, στο γραφείο του κι από τότε δεν τον ξαναείδε κανείς.
Ή μάλλον τον είδαν. Νεκρό. Στο γραφείο του αρχηγού που σαν αρχηγός, μαζί τους δεν ξαναεπικοινώνησε ποτέ. Να και η αλήθεια: Τους είχε στήσει παγίδα. Ο αρχηγός τους, ήταν ο άντρας κλέφτης. Έτσι, όταν το κατάλαβαν, ήταν αργά, αφού τους ανατίναξε όλους μαζί.